«Από την Κυριακή των Βαΐων έως την Κυριακή του Πάσχα, η Εκκλησία πορεύεται μέσα από τις ιερές ημέρες του Πάθους προς το φως της Αναστάσεως.»
Στα επεισόδια αυτά, ο Σεβ. Μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος συνοδεύει τον θεατή ημέρα με την ημέρα στην πνευματική πορεία της Μεγάλης Εβδομάδας. Με λόγο απλό, ουσιαστικό και προσιτό, φωτίζεται το νόημα κάθε ημέρας, ώστε η πορεία προς το Πάθος να γίνει συγχρόνως πορεία εσωτερικής συμμετοχής, προσμονής και ελπίδας.
Η πορεία προς το Πάθος αρχίζει με τη θριαμβευτική είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα.
Μια ημέρα φωτεινή, που όμως ανοίγει ήδη τον δρόμο προς τα άγια και σωτήρια Πάθη.
Μετά την είσοδο στα Ιεροσόλυμα, η πορεία της Μεγάλης Εβδομάδας περνά στην εγρήγορση και την αναμονή.
Η ημέρα αυτή καλεί τον πιστό σε προσευχή και εσωτερική προετοιμασία για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν.
Η ημέρα φωτίζεται από το κάλεσμα της νήψεως και της ετοιμότητας.
Ο άνθρωπος στέκεται ενώπιον του Νυμφίου και καλείται να απαντήσει με πίστη και συνέπεια.
Η πορεία βαθαίνει μέσα από το γεγονός της μετανοίας και της προσφοράς.
Η αγάπη προς τον Χριστό γίνεται πράξη που προετοιμάζει τα μεγάλα γεγονότα του Πάθους.
Η Εκκλησία εισέρχεται στα μεγάλα και ιερά γεγονότα του Μυστικού Δείπνου, της προδοσίας και της αρχής του Πάθους.
Η αγάπη του Χριστού φανερώνεται ως θυσία.
Η πορεία φθάνει στην κορύφωση του Σταυρού.
Η ημέρα αυτή αποκαλύπτει το βάθος της θείας αγάπης και το μυστήριο της εκούσιας θυσίας του Κυρίου.
Μέσα στη σιωπή του Τάφου προαναγγέλλεται ήδη η νίκη της ζωής.
Το Μεγάλο Σάββατο ολοκληρώνει την πορεία προς το Πάθος και ανοίγει το πέρασμα προς την Ανάσταση.
Η πορεία προς το Πάθος ολοκληρώνεται στην Ανάσταση.
Ο θάνατος νικιέται και η ζωή φανερώνεται ως το τελικό νόημα της Μεγάλης Εβδομάδας.